ای بسا مخلص که نالد در دعا

دعا گر چه در قالب واژه ها بر زبان ما جاری می شود؛ اما در واقع از دل برمی خیزد. نیایشی که تنها در فضای محدود دهان به کلمات تبدیل می شود، عمیق نیست و روح و جانی معنوی ندارد. دعایی که به مدد دل جان گرفته، آه و سوزی دارد و به تعبیر مولانا تا آسمان بالا می رود؛ یعنی به محضر پروردگار می رسد. خلوصی که در دعای دلی حضور دارد، باعث استجابت آن می شود. خداوند سمیع البته که دعای دهان را هم می شنود اما فرق است میان دعایی که از جان و دل برآمده و دعایی که صرفا بر زبان جاری شده است.

علی منهاج