از فضیحت کِی کُند صد ارسلان؟
(مثنوی، دفتر چهارم)
مقام و منصب تنها برای دانایان مناسب است. دانایان وقتی در منصبی قرار گیرند به نیکی و به بهترین روش از آن منصب استفاده می کنند و به دیگران نیز استفاده می رسانند. اما اگر منصب به دست جاهلان افتد جز ویرانی به بار نمی آورند. به تعبیرِ مولانا فضیحت نتیجهٔ بیچونوچرای آن است که منصبی به دستِ جاهلان افتد. فضیحتی که صد شیر هم نمیتوانند آن را ایجاد کنند. جاهل در کمترین زمان و به آنی میتواند عمارتی را که دانایان عمری برای آن صرف کردهاند، به ویرانهای تبدیل کند. مناصب مهم و عالیرتبه را تنها میباید به دانایان سپرد تا خطرِ ویرانی جامعه را تهدید نکند.
علی منهاج





