مالکِ خود باشد اندر اِتَّقُوا
(مثنوی، دفتر پنجم)
اختیار ابزار مفیدی است که خداوند تنها به آدمی عطا فرموده اما این ابزار زمانی سودمند است که انسان بر آن مدیریت داشته باشد. آدمی به دلیل دارا بودن چنین نعمتی می تواند از عنصر تقوی در مسیر زندگی خویش بهره گیرد و خود را از لغزش ها و بی راهه رفتن ها مصون دارد. تقوی با تکیه بر اختیار، به آدمی امنیت می بخشد و او را در طریق سلم و صلح با عالم قرار می دهد.
اما اختیار بدون مدیریت خطرناک و مهلک است و گاه موجب می شود که انسان بازیچه هوا و هوس دیگران شود.
علی منهاج





