وانگهان خُور خمر رحمت مست شو
(مثنوی/دفتر دوم)
آب همواره زمینی را انتخاب می کند که پایین تر از قسمت های دیگر باشد و به سمت آن قسمت پست حرکت می کند. مولانا با بیان این تمثیل می گوید که اگر انسان خود را فروتن و متواضع کند آب رحمت خداوند به سوی او سرازیر خواهد شد. آنگاه خداوند از چشمه رحمت خود انسان را سیراب و مست خواهد ساخت. نعمت هایی بر وجود آدمی همچون باران می بارد و او هرگز از مستی این نعمت ها هشیار نخواهد شد. مولانا راه برخورداری از نعمت های خاص خداوند را خاکساری به درگاه او می داند. آنکه در برابر مخلوقات خداوند متواضع باشد از نعمت های پروردگار بهره می برد و محظوظ می شود.
علی منهاج





