جسم و مال ماست جانها را فدا
(مثنوی، دفتر سوم)
آنچه انسان گاه از دست میدهد جلوی از دست دادن نعمت بزرگتر و مهمتری را میگیرد.
از اینکه گاه چیزی را از دست میدهیم البته که مغموم میشویم اما اگر کمی دقت و تأمل کنیم خواهیم دید که آن بلا دفع صد بلا کرده است. با نگاهی سطحی و ظاهری این امر قابل درک نیست اما بدون تردید از دست دادن هر نعمتی هم حکمتی داشته و هم دفع از دست دادنهای عمدهٔ دیگری را کرده است.
مولانا مثال جسم و جان را برای این مساله بیان میکند. جسم یا مال انسان در برابر جان ارزشی ندارند. آنچه ماندگار است جان است. در حقیقت حتی از دست دادن جسم و مال در برابر مرگ و نیستی قابل قیاس نیست.
علی منهاج





