هر که آرَد قند لوزینه بَرَد
(مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۴۹۴)
احترام و حرمت نهادن به خداوند پاداشی دارد که جز احترام و حرمت دیدن نیست. کسی که به درگاهِ خداوند بیادبی کند و حرمت نگاه ندارد، مورد بیادبی و بیحرمتی قرار خواهد گرفت که به صُوَرِ مختلف جلوهگر میشود. بیآبرویی و رسوایی در برابرِ خلق و قهر و بلای خداوندی از نتیجههای حرمت نگاه نداشتن در برابرِ خداوند است. به تعبیرِ مولانا، کسی که قند بیاورد در اِزای آن حلوای بادام خواهد ستاند. بدین معنا که خداوند حرمت گذاردنِ بنده نسبت به خود را چندین برابر جبران خواهد کرد. این در حالی است که اعمالِ بدِ انسان تنها به همان اندازه جزا خواهند داشت. پروردگار در لطف و بخشایش نسبت به ما بسیار کریم است.
لوزینه: حلوایی که از مغز بادام ساخته باشند.
علی منهاج





