که برآرَد نفْسِ من اِشکال و دَق؟
(مثنوی، دفتر ششم)
ما در مقابل مشیّت خداوند هیچ قدرتی نداریم. اوست که در نهایت آنچه را که برای ما خیر است برمیگزیند، حکم میکند و قضا اتفاق میافتد. به همین سبب به تعبیر مولانا ما حق نداریم از اتّفاقات بد شِکوه کنیم. نفس انسان همواره به سود و زیان خود میاندیشد؛ هر اتفاقی که به ضرر او باشد نسبت به آن شکایت میکند و اعتراض به حکم خداوند را روا میداند. از سوی دیگر باید دانست که دراتّفاقات بد نیز خیری نهفته است. انسان مؤمن کسی است که حتی بر اتّفاقات بد شُکر میکند و جویای خیری میشود که در آن مستتر است.
علی منهاج





