مال و زر سَر را بُوَد همچون کلاه

ثروت هر چقدر هم که زیاد باشد نمی‌تواند داراییِ حقیقیِ انسان به حساب آید. کسانی که از ثروتِ بسیار برخوردار هستند لزوماً انسان‌هایی با کمال و نیک‌سیرت نیستند. مولانا دارایی و مال را به کلاه تشبیه می‌کند که می‌تواند بر سرِ انسان باشد اما به تعبیرِ او انسان کچل باشد؛ یعنی از ارزش‌های حقیقی مثل علم، انسانیّت و معنویّت برخوردار نباشد. در حقیقت چنین انسان‌هایی خالی بودنِ درون را در پشتِ ثروتِ خود پنهان کرده‌اند و پناه‌گاهی سست از ثروتِ خود ساخته‌اند. اگر این کلاهِ ثروت روزی از سرشان بیفتد سرشان آشکار می‌شود. سری که به تعبیرِ مولانا، کَل است و تارِ مویی از علم، انسانیّت و معنویّت بر آن نیست.

کَل: کچل

علی منهاج