ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها

رَستن از اندوه و قبض روحی دارویی جز عشق ندارد. اگر عشق نتواند آدمی را از رنج، ملال و مشقّت روحی رها کند و به جای آن بهجت، شادی و آسودگی روحی ایجاد کند نمی‌توان نام عشق بر آن نهاد. قدم در بادیهٔ عشق نهادن گرچه جسارت و شیردلی می‌خواهد اما به مصاف سختی‌های آن رفتن، جنگیدن و زخمی شدن، نتیجه‌اش آسودگی، آرامش روح و روان آدمی و حظِّ بی‌نهایتی است که با هیچ تجربهٔ دیگری حاصل نمی‌شود.

علی منهاج