لیک حیوانی که چوپانش خداست

کسی که خداوند حافظ و هدایت‌گر او است، در امن و امانی است که به تعبیر مولانا هیچ گرگی نمی‌تواند به او آسیب برساند. این حقیقت بدان معنا است که هیچ مکر و حیله‌ای از سوی بدخواهان او را به راه ناصواب نخواهد کشاند. در واقع خداوند با مکر خود مکر آنان را بی‌اثر و خنثی می‌کند و از شخص محافظت می‌نماید. هیچ مکری بالاتر از مکر خداوند نیست و صالحان و پارسایان در زیر سایهٔ مکر خداوندی از مکر دیوسیرتان در امان می‌مانند. مولانا در جایی دیگری از مثنوی دربارهٔ در امان ماندن پیامبر اسلام و حفاظت الهی از او در برابر طاعنان چنین می‌گوید:
من تو را اندر دو عالم حافظم
طاعنان را از حدیثت رافضم
(مثنوی، دفتر سوم)

علی منهاج