لیک ذوقِ سجده ای پیشِ خدا
خوش تر آید از دو صد دولت تو را
پس بنالی که نخواهم مُلک ها
مُلکِ آن سجده مسَّلم کُن مرا
(مثنوی/دفتر چهارم)
خوش تر آید از دو صد دولت تو را
پس بنالی که نخواهم مُلک ها
مُلکِ آن سجده مسَّلم کُن مرا
(مثنوی/دفتر چهارم)
هرقدر هم که رسیدن به مقام و منصبی در این دنیا لذت بخش باشد، عشقِ محبوبِ الهی و اظهارِ بندگی و خاکساریِ خالصانه در برابر او لذت بخش تر است. بخت و دولت در این دنیا اگر به آدمی نعمتی می بخشد باز هم دنیوی و فانی است، اما دولتِ حقیقی و غیرمادّی که خداوند به بنده ی متواضع، شکرگزار، قانع و خاکسار می دهد ابدی است. مولانا می گوید حتی یک سجده از سرِ عشق به معشوقِ الهی بیش از صدها دارایی مادّی و زمینی ارزشمند و لذت بخش است.
علی منهاج
