لطف مخفی در میان قهرها

قهرِ خداوند نیز مظهری از لطف اوست. گرچه لطف در ظاهر، امری مثبت و شادی آفرین است و قهر امری منفی و غم آور تلقی می شود؛ مولانا به ما می گوید که فریبِ ظاهر را نخوریم و به باطنِ قهر نگاه کنیم. در دلِ هر قهری لطفی نهان و ناپیدا وجود دارد که همچون عقیقی گرانبها با زشتی، آلودگی و گرد و غبار پوشیده شده است. این وظیفه و تیزهوشی ماست که گرد و غبار را کنار بزنیم و عقیق را بیابیم، تمیز کنیم و آن را خرجِ تعالیِ روحیِ خود کنیم. عقیق شاید استعاره ای از دلِ ما نیز باشد که گاه گرچه همچون عقیق پاک و قیمتی است، به انواع ناپاکی ها آلوده می شود و درخشش خود را از دست می دهد.

علی منهاج