گرچه صرصر بس درختان می کَند

تردیدی نیست که سختی ها و دشواری های زندگی گاهی تاثیرات عمیقی بر ما دارند. اگر روح ما به درجه ای از آگاهی و تعالی دست یافته باشد به ما نگرشی می بخشد که می توانیم وقایع تلخ و دردناک زندگی خود را به گونه دیگری بنگریم. این نگرش موجب می شود سهل تر با سختی ها مواجه شویم و گاه حتی آن ها را به فرصتی جهت رشد و تعالی خود بدل سازیم. مولانا در این باب تمثیلی ذکر می کند که بسیار زیباست. او می گوید درخت و گیاه را بنگریم و ببینیم که چگونه باد بر هر دوی آنها می وزد اما درخت چون سخت است و مقاومت می کند ممکن است در برابر باد بشکند در حالی که گیاه خرد به نرمی با باد کنار می آید و با این انعطاف از همان باد حتی برای رشد خود استفاده می کند.

علی منهاج