گَرَت باید به هر دم تازهْ جانی

یاد و ذکرِ خداوند آرامش‌دهنده و سکینهٔ دل‌ها و تازه‌کنندهٔ روح است. عرفا یادِ خداوند را به تکرار، فراوان و حتّی هر دم، توصیه می‌کنند زیرا یادِ خداوند همچون نفخه ای در آدمی دمیده می شود و او را از خشکی، ملال، افسردگی و کهنگی بیرون می آورد. جنسِ این نفخه از عالمِ ملکوت و غیرخاکی است و به همین سبب در جنسِ خاکیِ ما و زندگیِ مادّیِ ما اثری روحبخش می گذارد.

علی منهاج