گر من از چشمِ همه خَلق بیفتم، سهل است

گاه آدمی ممکن است مورد عدم توجه فرد یا افرادی قرار گیرد و حتی از او دوری کنند یا به اصطلاح از چشم ایشان بیفتد. سعدی می گوید اگر این عدم توجه را با عدم توجه خداوند نسبت به بنده مقایسه کنیم، عدم توجه خلق هیچ است. یعنی بدبخت کسی است که خداوند او را مورد توجه و عنایت خود قرار ندهد و از او روی برگرداند نه افرادی که خود محتاج و نیازمند هستند. از همین روی دعا می کند که خدایا اگر حتی من از چشم همه ی مردم بیفتم ملالی نیست؛ برای من بسی مهمتر است که از چشم تو نیفتم.

علی منهاج