گر مَنی گَنده بود همچو مَنی

ارزش جسم به جان است. جسم که از جنس خاک است از جان اعتبار می گیرد که از جنس آسمان است. جسم که فانی است به جان تکیه می کند که باقی است. تعالی جان است که برای انسان کیفیت شخصیت، فراخی دل و روشنی ضمیر به ارمغان می آورد. غافلان تنها به جسم می پردازند و از قدرت روح بی خبرند. مولانا هشدار می دهد که مراقب باشیم عمرمان را با غفلت جسم پروری و بی توجهی نسبت به جان تباه نکنیم. اگر چنین کنیم جسم گنده ای خواهد ماند که سرانجام نیز فانی می گردد و جان در نازلترین مرتبه خود به دیار باقی خواهد رفت.

علی منهاج