کوه بیچاره چه داند گفت چیست

کوه بیچاره چه داند گفت چیست
زانک موسی می بداند کُه تهی ست
(مثنوی/دفتر پنجم)

برخی افراد در ظاهر مانند کوه بزرگ و دارای عظمت، اما در باطن سنگین و تهی هستند. تمثیل مولانا در این باب انعکاس صدا در کوه است. کوه از خود صدایی ندارد و تنها اصوات، کلام و فریادها را منعکس می سازد و هیچ معنایی از آن صدا نیز درک نمی کند. مقلّدان همچون کوه هستند که تنها صدای دیگران را بدون حتی درکی درست با صدای بلند تکرار می کنند. گاه در گفتگو با دیگران درمی یابیم که شنونده تنها سخنان ما را به حافظه می سپارد و گرچه درکی از کلام ما ندارد، آن را طوطی وار بازگو می کند.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *