که ز قرآن گر نبیند غیر قال

که ز قرآن گر نبیند غیر قال
این عجب نبود ز اصحاب ضلال
کز شعاع آفتاب پُر ز نور
غیر گرمی می نیابد چشم کور
(مثنوی/دفتر سوم)

همه ما در لحظاتی از زندگی خود حضور آفتاب را حس می کنیم. برخی فقط گرمای آن را در می یابیم و از نور آن بی خبریم. اما گروهی هم هستند که نور و گرمای خورشید را با تمام وجود حس می کنند. فرق است بین کسی که در تاریکی گرم می شود و کسی که با درک نور، گرما را حس می کند. مولانا در تمثیلی زیبا، قرآن را آفتاب حقیقتی می داند که برخی فقط از قال و ظاهر عبارات گرم می شوند اما جوهرهٔ کلام الهی و نور حقیقی را درنمی‌ یابند. این گروه در تاریکی هستند و اهل ضلال نامیده می شوند. انسان هایی که از روح الهی وجود خود دور شده اند و در تاریکی راه را گم کرده اند.

علی منهاج