که نه صبر داری نه یارایِ ایست
(سعدی، بوستان)
صبوری و ایستادگی در برابرِ ناهمواریهایِ عشق از نشانههای حقیقیبودنِ آن است. به تعبیرِ سعدی کسی که در عشق صبر ندارد و در برابرِ رنجهای آن مقاومت نمیکند تنها مدّعیِ عشق است و مرتبهای بیشتر ندارد. هیچ عشقی بدون صبر و تحمّلِ سختیها به نتیجه نخواهد رسید و هیچ عشقی بدون این دو عامل، عشقِ حقیقی نیست. کسانی که عشق را آسان میپندارند و انتظار دارند به سادگی و سریع به معشوق برسند، جز خیالی واهی در سر ندارند. پختگیِ عشق به رنجها و صبر پیشهکردن در برابرِ سختیهای آن است. لذّتی که پس از حصول هرگز زایل نخواهد شد.
علی منهاج





