ماندْ از کلّ آنکه شد مشتاقِ جزو
(مثنوی، دفتر اول)
در این دنیا هر کس به نوعی و طریقی عاشقی میکند. برخی معشوقی بزرگ و باارزش برمیگزینند و برخی نیز معشوقی کوچک و بیاعتبار انتخاب میکنند. دسته دوم البته عاشق نیستند و عاشقی نمیکنند؛ بلکه در واقع سرگرم و فریفته چیزی میشوند و با آن خوش هستند و عمرشان را به نوعی بازی میگذرانند. بر خلاف این دسته، عشاق واقعی هرگز به هر خواستهای نمیچسبند و آن را در خور اهمیت و دلدادگی و صرف عمر نمیدانند. اینان کسانی هستند که از خودآگاهی و بصیرتی عمیق برخوردارند و در نتیجه کل را به جزو ترجیح میدهند و حظی ژرف از آن میبرند. حظی که هم سهم عشق واقعی را میدهد و هم معرفتی راستین را رقم میزند.
علی منهاج





