باطنِ آن همچو در نان تخمِ صرع
(مثنوی، دفتر اول)
از دین و ایمان گفتن و به تعبیرِ مولانا، الفاظِ خود را به توحید و شرع آراستن کارِ سادهای است و هر کس از عهدهٔ آن بر میآید. اما گاه کسانی پیدا میشوند که با همین الفاظِ به ظاهر زیبا و آراسته جمعِ کثیری را گمراه میکنند. مولانا تمثیل نانی را میآورد که درونِ آن تخمِ بیماریِ صرع قرار دارد. هر کس از این نان بخورد گرچه مزهٔ نانی خوش را تجربه میکند، به بیهوشی و بیماری میافتد و چه بسا هلاک شود. نباید به ظاهرِ خوشِ هر کس اعتماد کرد هر چند از معنویّت بگوید. افرادی که کمتر از این موضوعات سخن میگویند و بیشتر عمل میکنند معمولاً در امورِ معنوی صالحتر و خالصتر هستند.
علی منهاج





