شُکرِ خدا که هر چه طلب کردم از خدا

در رسیدنِ به مقصود ابتدا آن را از خدا طلب می‌کنیم و سپس با همّتِ خود آن را به دست می‌آوریم.
طلب و همّت نخستین و دوّمین شرطِ رسیدن به مقصود است. همّتِ ما همان سعی و کوششِ جدّیِ ماست و طلب در حقیقت توکّل به خداوندِ بلندمرتبه است. هر کدام بدون دیگری ناقص و معیوب است و به احتمالِ قوی نتیجهٔ مطلوب نخواهد داشت. حافظ خداوند را شکر می‌کند که با طلب و منتهای همّتِ خود به هر چه خواسته رسیده است. هیچ کاری نشدنی نیست اگر دو شرطِ طلب و همّت با خلوص و جدیّت انجام شود.

علی منهاج