هم بر آن تصویر، حشرت واجب است
(مثنوی، دفتر دوم)
گاه این موضوع برای بسیاری از ما و حتی فلاسفۀ الهی و عرفا مطرح بوده که انسان در روز حشر به چه صورت ظاهر خواهد شد.
مولانا پاسخی که به این مساله میدهد پاسخی روشن و خردمندانه است. او میگوید: آنچه در سیرت ما در این دنیا شکل گرفته، در آن دنیا به تصویر درخواهد آمد. یعنی به عنوان مثال اگر آدم ظالمی بودهایم، به شکلی ظاهر خواهیم شد که ظالم بودن به وضوح در ما عیان خواهد بود و نمیتوانیم آن را پنهان کنیم.
اگر این توضیح مولانا را بپذیریم میتوانیم آن را هشداری بدانیم در باب نیّات و اعمالی که انجام میدهیم. باید بسیار مراقب باشیم تا سیرت ما سیرتی زشت نشود. برعکس تا میتوانیم سیرتی زیبا بیافرینیم.
ما خود را _هر آنچه هستیم_ هنگام مرگ با خود میبریم و بر وجود ما – چه زشت و چه زیبا – نه افزوده میشود و نه از آن کاسته میگردد.
ظاهر یا تصویر ما در آن دنیا همان سیرتی یا باطنی خواهد بود که در این دنیا در خود داشتهایم.
علی منهاج
