زانو آن دم زن که تعلیمت کنند

در برابر کسی خم شدن، برده‌وار او را تکریم کردن و مورد تملّق قرار دادن نهایت حقارت برای یک انسان است.
از موارد نادری که به تعبیر مولانا زانو زدن در برابر انسانی دیگر منعی ندارد و حتی باعث افتخار است زمانی است که انسان در برابر استادی بزرگ قرار دارد و در محضر او تلمذ می‌کند. استادی که در کنار دانش از اخلاق والایی نیز برخوردار است، آن را نیز می‌آموزاند و نیز تو را از زانو زدن در برابر دیگران بیم می‌دهد.
هیچ مقامی بالاتر از مقام استادی نیست اما این مقام تنها وقتی در کنار اخلاق قرار گیرد باارزش است و بدون همراهی اخلاق اعتباری ندارد.
تنها در چنین حالتی است که تکریم، تواضع و زانو زدن در برابر آن استاد نه تنها منعی ندارد بلکه واجب است.

علی منهاج