لاجرم رفت و دکانی نو گشاد
(مثنوی/دفتر ششم)
شاگردی کردن از افتخارات بزرگ است. کمتر کسی است که بدون بهره بردن از محضر استادی به جایی رسیده باشد. با نگاهی به زندگی بزرگان با اطمینان می توان به چنین نتیجه ای دست یافت. مولانا می گوید با وجود آنکه بدیهی است داشتن استاد امری لازم و ضروری است، عده ای از سر نخوت و غرور با خرده دانشی که کسب کرده اند، استاد را رها می کنند و برای خود دکانی از علم و آگاهی باز می کنند؛ زیرا خود را استادی کامل می بینند. البته که چنین افراد خامی، اجناسی ارزان و بی ارزش عرضه می کنند و می فروشند.
علی منهاج





