ورنه پیش نور من رسوا شوید
(مثنوی/دفتر ششم)
در برابر نور خداوند لا شدن به معنای خالی شدن از نخوت و خودخواهی و نیست شدن تکبّر و انانیّت است. فروتنی و خاکساری در برابر پروردگار انسان را بر صدر می نشاند. برعکس، غرور و سرکشی در برابر خداوند و غرّه به خود شدن باعث زمین خوردن و نابودی می شود. نور خداوند همچون پرتو آفتاب عالم تاب بر همگان می تابد. آنان را که تاریک و سیاه هستند رسوا می کند و کسانی را که پاک و زلال هستند درخشان تر می سازد.
علی منهاج





