ورنه دشمن بودهای خود را به جان
(مثنوی، دفتر اول)
اغلب ما بدیها را تنها در دیگران میبینیم و از دیدن آنها در وجود خودمان غافل هستیم. گمان میکنیم که اگر بدی وجود دارد تنها در دیگران است و ما صرفاً مجموعهای از خوبیها و فضایل هستیم.
رو به رو شدن با این حقیقت و پذیرش بدیها در خود البته که امری سخت است اما نخستین قدم در اصلاح خود است. اگر ما بپذیریم که کامل نیستیم و نواقص و عیوبی در همهٔ ما وجود دارد آنوقت است که میتوانیم هم از لحاظ روحی آرامش بیشتری پیدا کنیم و هم امور زندگی را بهتر مدیریت کنیم و از سوی دیگر از خطاهای دیگران راحتتر بگذریم و خطاهای خود را نیز اصلاح کنیم.
وجود بدیها در همه ما غیر قابل انکار است و مولانا حتی تا آنجا پیش میرود که میگوید اگر بدیهای هر کس بر خودش آشکار میشد دشمن خود میشد.
علی منهاج





