خواجگیِّ خواجه را آن کم نکرد
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۰۵۹)
ظاهر لزوماً نشاندهندهٔ باطن نیست. ظاهر و باطن میتوانند بسیار با هم تفاوت داشته باشند. بسیار هستند کسانی که ظاهری آراسته دارند اما باطنشان آراسته نیست و حتی زشت است. از سوی دیگر، بسیاری افراد نیز ظاهری ساده و جامهای کهنه و مندرس به تن دارند اما باطنشان نو، مطبوع و خوش است. مولانا برای بیانِ این حقیقت تمثیلِ دباغی را میآورد که گرچه در ظاهر جامهٔ دباغی و بدبو به تن دارد، میتواند انسانی نیکسرشت و پاکدل باشد. جلالالدین تأکید میکند که هیچگاه نباید انسانی را بر اساسِ ظاهر و جامه قضاوت کرد.
خَلَق: کهنه، مندرس.
علی منهاج





