خوشا هایی ز حق وز بنده هویی

خوشا هایی ز حق وز بنده هویی
میانِ بنده و حق های و هویی
(عطار/الهی نامه)

خوشا به حال کسی که وقتی خداوند او را می خواند و به طریق و نشانه ای او را متوجه می کند، غافل نشود و به تعبیرِ عطار “هایِ” خداوند را با “هویی” پاسخ دهد. رابطه ی بنده ی پارسا، خالص و بی ریا رابطه ای مستقیم و شفاف است. پرده ها و واسطه ها بین خداوند و بنده ی حقیقی از میان برداشته می شود. همان اتفاقی که میان عاشق و معشوقِ حقیقی رخ می دهد و محرمیّتی ویژه و ارتباطی خاص میانشان جاری می شود.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *