در دمیدم جمله را در زیر و بم
(مثنوی، دفتر اول)
زمان بزرگترین سرمایهای است که باید به بهترین نحو آن را خرج کنیم.
هر قدر عمر ما طولانی باشد اگر از آن نهایت استفاده را نکنیم گویی که در خردسالی ماندهایم و هرگز بزرگ نشدهایم.
بزرگان تاریخ کسانی بودهاند که وقت خود را صرف امور بیهوده و سرگرمیهای بیارزش نکردهاند؛ بلکه برعکس وقت خود را صرف خودشناسی، دانش، تفکّر، خلاقیّت، ابداع، کشف، و… موضوعاتی فراتر از موضوعات روزمره و تکراری کردهاند؛ موضوعاتی که به نتیجهای ارزشمند ختم میشوند. ارزش زمان قابل اندازهگیری نیست زیرا هرگز زمان رفته باز نمیگردد.
علی منهاج





