خر چو بار انداخت اِسکیزه زند
(مثنوی، دفتر چهارم)
بسیاری از ما آدمیان به محض آنکه نسبت به خواسته هایمان احساس بینیازی کنیم، طغیان میکنیم. این خواسته ها میتواند شامل موارد بسیاری باشد؛ ثروت، مقام، شهرت، تحصیلات عالیه و …
این طغیان کردن را مولانا به جفتکزدنِ خر تشبیه کردهاست که وقتی بار از او برداشته میشود، لگدپرانی میکند.
«داشتن» تنها زمانی نیک است که آدمی اختیار و مهارِ نفسِ خود را در دست داشتهباشد و نفس او را در اسارت و بردگی نگرفته باشد.
علی منهاج





