بر سرِ هر کوی چندان مست هست
(مثنوی، دفتر ششم)
داشتههای مادی و تعلّقات ظاهری موجب مستیهای دنیوی میشوند که شخص را دچار فخرفروشی و تکبر میکند. این مستیها حقیقی نیست، ارزش و اعتباری ندارد و نیز بسیار زودگذر است. مولانا چنین پندمان میدهد: اگر دچار چنین مستی بیاعتباری هستی بیجهت دچار غرور مشو؛ همچون تو بسیاری در این دنیا هستند که مادیات و ظواهر آنان را مست کرده است. اگر کمی به اطرافت نگاه کنی میبینی که مانند تو بسیار هست؛ اما هنر در مست شدن از معنویات است. اگر افتخاری در این دنیا هست تنها از آنِ کسانی است که گنجینهٔ داشتههای معنوی خود را غنی کردهاند.
علی منهاج





