پس زبانِ مَحرَمی خود دیگر است

همدلی‌کردن با دیگران از محاسن آدمی است. همدلی‌کردن یعنی سعی کنیم به دنیای افراد دیگر نزدیک شویم خود را جای آنها قرار دهیم و احساسشان را بفهمیم. به تعبیری دیگر همدلی یعنی زبان دنیای یکدیگر را بفهمیم و کلام را از احساس جدا کنیم. معمولا احساس ما بر عقلِ محض غلبه می کند. می‌توان گفت از دیدگاه مولانا همدلی حضورِ عقل در رابطه انسانی است که بسیار مهم و کارساز به شمار می‌آید. بسیاری از مشکلاتی که در روابط ایجاد می‌شود به سبب عدمِ همدلی است. یعنی دو طرف سخن طرف مقابل را درک نمی‌کنند، زبان مشترکی ندارند و عموماً احساس را در فهمِ سخن دخالت می‌دهند. در این حالت تعأملی صورت نمی‌گیرد و راه بر هر گونه داد و ستد فکری بسته می‌شود.

علی منهاج