پس دعایِ خشک هِلْ اینیکبخت
که فشانْدِ دانه میخواهد درخت
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۸۸)
که فشانْدِ دانه میخواهد درخت
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۸۸)
به تعبیرِ مولانا دعایِ خشک سودی ندارد و جز لفظ و کلماتی بیروح و بیعمق چیز دیگری نیست. مولانا دعا و استجابتِ آن را به کاشتِ دانه و درخت شدنِ آن تعبیر میکند. دعا نیاز به عمق و خلوص و نیّتی پاک دارد تا بر درگاهِ خداوند حضور یابد و پروردگار استجابت را بر بنده نازل کند. در دعا صبر نیز مهم است همانطور که دانه در زمین نیاز به زمان دارد تا رشد و نمو کند. پس هر دعایی مستجاب نمیشود مگر شرایطِ خاصی را دارا باشد. از اصلیترین شرایط همان خلوص و از عمقِ جان برخاستن دعاست.
هِل: رها کن
علی منهاج
