بر خوان عشق نتوان شد محرم حلاوت
تا انگبین شمعت انگشت چش نباشد
شرح:
اینجا بیان همان مطلب قبلی است منتها راه محرم شدن به آن را نشان میدهد. در دستر خوان یا سفرهء عشق الهی انسان وقتی میتواند حلاوت احساس کند که مردم از انگبین او چشیده باشند.
یعنی به چشاندن همان حلاوت خود به دیگران بکوشد، به همان راه راستی که هدایت شده ای دیگران را هدایت نمایی. یعنی احتکار علم و عدم تعلیم دیگران گناه است.
شما اگر در مدرسه دیده باشید، همان عالم بسیار اهل خیر می باشد که علم خود را نکته به نکته به دیگران تدریس میکند.
راز شهرت، ماندگاری و موفقیت ائمهء چهارگانه « ابو حنیفه، شافعی، مالک و احمد ابن حنبل رحمهم الله در همین بود که شاگردان بسیاری تربیت کردند. ور نه مجتهدین و ائمه دینی تعداد شان از هزاران میگذرد. تنها امروز مردم عوام همین چهار را می شناسند. به همین دلیل که از انگبین خود به دیگران چشانیده اند.
شمع اگر چند بسیار زیباست و روشنی میدهد، ولی نمیشود انگبین آنرا چشید. هر چه زنبور عسل هم مثل شمع موم دارد ولی انگبین آن با حلاوت است.
پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده اند: بهترین شما همانی است که قرآن را بیاموزد و به دیگران بیاموزاند» همین معنای مدعای بیدل است. والله اعلم بما فی الضمیر.
به یک باریکی توجه کنید: وقتی زنبور های عسل از گلها تغذیه میکنند و به خانه بر میگردند تا انگبین خود را بریزند، در دروازه محافظان زنبور نشسته اند و دهن هر زنبور را بوی میکنند، اگر زنبوری از گل زهر داری تغذیه کرده باشد، در دم سر زده میشود و اجازه داخل شدن به حرم زنبور عسل را ندارد. به همین منوال اگر کسی در سیر و سلوک دین و علم از زهر تغذیه کرد و راه باطل «شرک، کفر، بدعت و…» را بر گزید بر حرم خدایی راه ندارد.
چه بسا از دانشمندان و علمای بودند که با وجود علم و دانش زیاد راه باطل بر گزیدند و از حرم رانده شدند.
تا انگبین شمعت انگشت چش نباشد
شرح:
اینجا بیان همان مطلب قبلی است منتها راه محرم شدن به آن را نشان میدهد. در دستر خوان یا سفرهء عشق الهی انسان وقتی میتواند حلاوت احساس کند که مردم از انگبین او چشیده باشند.
یعنی به چشاندن همان حلاوت خود به دیگران بکوشد، به همان راه راستی که هدایت شده ای دیگران را هدایت نمایی. یعنی احتکار علم و عدم تعلیم دیگران گناه است.
شما اگر در مدرسه دیده باشید، همان عالم بسیار اهل خیر می باشد که علم خود را نکته به نکته به دیگران تدریس میکند.
راز شهرت، ماندگاری و موفقیت ائمهء چهارگانه « ابو حنیفه، شافعی، مالک و احمد ابن حنبل رحمهم الله در همین بود که شاگردان بسیاری تربیت کردند. ور نه مجتهدین و ائمه دینی تعداد شان از هزاران میگذرد. تنها امروز مردم عوام همین چهار را می شناسند. به همین دلیل که از انگبین خود به دیگران چشانیده اند.
شمع اگر چند بسیار زیباست و روشنی میدهد، ولی نمیشود انگبین آنرا چشید. هر چه زنبور عسل هم مثل شمع موم دارد ولی انگبین آن با حلاوت است.
پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده اند: بهترین شما همانی است که قرآن را بیاموزد و به دیگران بیاموزاند» همین معنای مدعای بیدل است. والله اعلم بما فی الضمیر.
به یک باریکی توجه کنید: وقتی زنبور های عسل از گلها تغذیه میکنند و به خانه بر میگردند تا انگبین خود را بریزند، در دروازه محافظان زنبور نشسته اند و دهن هر زنبور را بوی میکنند، اگر زنبوری از گل زهر داری تغذیه کرده باشد، در دم سر زده میشود و اجازه داخل شدن به حرم زنبور عسل را ندارد. به همین منوال اگر کسی در سیر و سلوک دین و علم از زهر تغذیه کرد و راه باطل «شرک، کفر، بدعت و…» را بر گزید بر حرم خدایی راه ندارد.
چه بسا از دانشمندان و علمای بودند که با وجود علم و دانش زیاد راه باطل بر گزیدند و از حرم رانده شدند.
