دلبرا سُنبل پُر چینِ ترا بنده شوم
سبزهٔ نو خط نسرینِ ترا بنده شوم
سبزهٔ نو خط نسرینِ ترا بنده شوم
از جبین چین مکشا غیرتِ چین تا نَفَسی
زلف پُر چین لب مَکّین ترا بنده شوم
میبری دل به فسون باز نظر میگیری!
ای به جان عشوه و تمکین ترا بنده شوم
قدر عُشاق خود ای شوخ روا پنداری
مذهب و ملت و آئین ترا بنده شوم
از حِنا گشته گران پنجهٔ چون بیضایت
صاحب نازکِ سیمینِ ترا بنده شوم
بهر قتلم عَجب آلوده غضب می آیی
من عِتاب و غضب و کینِ ترا بنده شوم
دوش میگفت به محفل صَنم مه پیکر !
چشم مستانشهٔ حق بینِ ترا بنده شوم
مستانشاه کابلی قدس الله اسرارهم
تذکره الاولیا عطار نیشابوری
