یک بــار شـنــو نــالـــه و فــــریــاد یـتـیـمــان
بر مشـرق و مغـرب همـه جـا سـیل مهـاجــر
از میهـن تـو گشـته روان بـی سـرو سـامــان
عـیـب اسـت شـوی جـانـب گلـشـن بـه تفـرج
مـرد و زن افـغــان، بـه فـغـان انـد بـه زندان
شرمست تو در قصر نشینی به صــد اعـزاز
در خــانــهء فــرســوده بســـوزنـد غـریـبـان
از کـف بـدهـی زود تـو ایـن قـدرت خــود را
گــر تـفــرقــه آری و نســـازی به مســلمــان
صــد حیـف که از دست دهی وحدت خود را
از وسـوســه و تـفـرقـــه انــدازی شـیـطـــان
یک دیـن و یکـی مـذهـب و یک ملـت مـا هست
خـاکـش بـه سر هـر کـو شکـند و حــدت قرآن
شعــرم بـه خـیـــال تــو چــو افســانــه بـیـایـد
زیـرا کـه تــویـی مسـت ز سخن های مداحان
گفتم سرو وقت است هنوز هم سر وقت است
گــر مـی شــوی از غـفـلـت خود زود پشیمان
«بیرنگ» تـو اگــر واقـف ایـن جـور و جفـایی
درد دل بـیـچــاره و مـظـلـــوم بـه نــوا خـوان
حضرت استاد بیرنگ (رح)
