شــنو ارشــاد مــردان خــدا را گـــر سـخــندانــی
«کجــا کــاری کــند عــاقـل که بار آرد پشیمانی»
«کجــا کــاری کــند عــاقـل که بار آرد پشیمانی»
جنــون از عـقــل بیــگـانه و علم و جهل اضدادند
نــیابــی در دل کـافــر صــفــایــی بــا مسـلـمــانی
ز وصــل مثـبت و منفـی بجز آتــش نشــد حاصل
مشـو هم صحبت شخصـی کــه دارد فکر شیطانی
مکن حــق را به باطــل در نظر یا در عمـل یکجا
کـه میگــردی ازیــن کــارت مخنــث در پریشانی
گــروه مشــرک و کــافــر بــه اســتدراج میسازند
بـه تــزویــر و ریــا اخــلاق بـد را خــوی انسانی
بـه فــرهــنگ غــنی خــویش مستغنی شو و بگذر
ز فــرهــنگ فــرنگ بــی ســرو سـامـان عریانی
به عقل و علم و ایمان کوش تا جان در بدن داری
بـه ایــن انــوار آخــر میــرسی بــا لطــف یزدانی
حضرت استاد بیرنگ (رح)
