هرات ای موطن مولای جامی
نظرگاه و مزار پیر انصار
گرامی سرزمین یس گرامی
هراتدای شهر زیبای پر از گُل
هوایت مشکبیز از عطل سنبل
بخوان باری مرا در خلوت ِ راز
بدوری ات نیرزد شهر ِ کابل
هرات ای مدفن آبای (صابر)
هرات ای گلشن زیبای شاعر
بسوی خود بخوان یک عمر بگذشت
تو بگشا بند ِ غم از پایم آخر
هرات ای سرزمین علم و عرفان
زنور ً دانش ات دنیا چراغان
گمانم خیلی داری سرگرانی
زجنگ ازبک و تاجیک و افغان
هرات ای سرزمین پیر ِ انصار
دیار رازی و بهزاد و احرار
اگر قرنی نویسم کم نوشتم
به وصفت صد کتاب نثر و اشعار
شنیدم هر طرف گردیده تخریب
زجور خصم بی وجدان و. تهذیب
نی ره مانده نه دوکان ونه بازار
نمانده جایی بی کشتار و آسیب
شنیدم ای هرات ِ شاد و معمور
شدی ویران ز قتل و غارت و چور
حوادث خواست سازد پایمالت
الهی باد چشم حاسدان کور
“زنده یاد صابر هروی “
کابل حوت ۱۳۵۷ ه خورشیدی





