به نان اگر نرسیدی به نام اگر نرسیدی

پر است سفره‌ات از اشتهای رنج‌کشیدن
به طعم دلخوشیِ صبح‌وشام اگر نرسیدی

چه سرنوشت غریبی‌است در قلمرو ظلمت
طلوع کردی و تا نوک بام اگر نرسیدی

تو شیشه بودی و یک‌ریز در مبارزه با سنگ
به فرصتی که بیاری دوام اگر نرسیدی

زمانه عصر جوان‌مرگی است و زنده به گوری
به پختگی، به تمنای خام اگر نرسیدی

هوا هوای خداحافظی‌است جان برادر
به لطف پاسخ گرم سلام اگر نرسیدی

دلی برای شکستن، برای آه کشیدن
همین بس‌است که داری، به‌کام اگر نرسیدی

‍ راحل رضوی