بی تفاوت
گیرم که همه عیب و هجایم گویند
از من چه زدود
گیرم که همه راه ثنایم پویند
بر من چه فزود
آن شاخ شکوفه در چمن می خندد
بی منت کس
گلهای بهار از زمین می رویند
بی گفت و شنود
گیرم که همه عیب و هجایم گویند
از من چه زدود
گیرم که همه راه ثنایم پویند
بر من چه فزود
آن شاخ شکوفه در چمن می خندد
بی منت کس
گلهای بهار از زمین می رویند
بی گفت و شنود
