رشته های واهمی

از حس پـــاره پـــاره الهــــام خستـــــه ام

از بنـــــد نخنمــای ســـــرودن گسستـه ام

از کهنه رسم خــــامه و دفتـــر دلم گرفت

از هرچه کاغذ است و قلم دست شسته ام

در گوشه اتاقک پـــر جنب و جوش شعر

آهسته پای شــــوق بــه زنجیــــر بسته ام

دیــــدار تازه ایست مــرا با زمان کـه من

راهــــی نـــوین به کعبه امــــال جسته ام

امــــروز در خلای سخن خالی ام ز درد

تا پر بــــودم ز دلهــــره پربـود هستـه ام

دیگر مــــرا فــــرشته فــارغ خطاب کن

کـــــز رشته های وهمی ابلیس رسته ام

من تکتـــرین تبسم تصویــــر عمـــر را

بـــــی حس شــاعری به تماشا نشسته ام

زود از شعـــور انجمنم پــا بکش! غزل

من بــــــا جنـــون تو پیمـــان شکسته ام

نادیا انجمن