به آستان پاک حضرت فاطمه معصومه (س)

نگین افکنده بر خاتم ز مهر و انجم، این بانو
که باشد گوهری از آسمان هفتم، این بانو

میان چوب بست دست های زائران دارد
ضریحی سبز و حاصل خیز رشک طارم، این بانو

کویر از او گلستان است و می روید ز دامانش
هزاران باغ سیب و کشتزار گندم، این بانو

بسا شه دخت و شه بانو که رفت از یادها اما
نشد بین هزاران اسم در ایران گم، این بانو

خدا می خواست سلطان وطن تنها رضا (ع) باشد
پس از او هم شود پشت و پناه مردم، این بانو

اگر نالیم هفده قرن، کم باشد در این ماتم
که تنها بود هفده روز مهمان قم، این بانو…

افشين علا