كسي كه از بازگرداندن سپردهاي به دارندهاش، خودداري كند، كردارش بدان ماند كه آن سپرده را از دارندهاش دزديده باشد. تا هنگامي كه آن سپرده را در خانهي خويش نگاه دارد، هر روز و هر شب كه بدان دست زند و آن را از آنِ خويش بشمارد، بدان ماند كه ديگر بار آن را دزديده باشد. (ونديداد)
