هنر را نبايد چون لايه هايي رويهم افتاده در نظر آورد؛ زيرا آن لايه ها چنان در درون يكديگر رسوخ يافته اند كه هر بيننده اي هنگام تماشاي هر اثر هنري در يك لحظه بر وجود همه ي آن لايه ها هشياري مي يابد و بنابراين، بايد گفت بر وجود هر يك از آنها به هيچ وجه هشياري نمي يابد. (اريك نيوتن)
