ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺷﻌﺮ ﺳﺮﻭﺩﻥ

ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺤﺘﺸﻢ ﮐﺎﺷﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﭘﺪﺭ ﺣﮑﯿﻢ ﺷﻔﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ.ﺣﮑﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﻭﺩﻥ ﺷﻌﺮ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﺷﻌﺮﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺤﺘﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﻣﺤﺘﺸﻢ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﺍﺷﻌﺎﺭﺵ ﻣﺜﻞ ﮔﺮﻣﮏ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ.
ﺷﻔﺎﯾﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ: ﺍﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﮔﺮﻣﮏ ﮐﺎﺷﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﺭﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ!