چشم نمناک
فدای چشم نمناکت شوم یار
جگرخونی چرا خاکت شوم یار
نگفته وافقی از حال زارم
بلا گردان ادراکت شوم یار
اگرچه از ادب بسیار دوراست
غبار دامن پاکت شوم یار
روم بر دامن صحرا چو مجنون
برهنه پا یخن چاکت شوم یار
مرا منظور کن در باغبانی
دفن در سایه تاکت شوم یار
ز هجرت تلخ کامی شد نصیبم
فقیر چرس و تریاکت شوم یار
قدت اندازه گیرم با رگ جان
اگر خیاط پوشاکت شوم یار
مکرر عشقری با یار میگفت
جگر خونی چرا خاکت شوم
صوفی غلام نبی عشقری
