نظیفه سلیمی

هزار بار سرودم، هزار شرمنده غزل به پیش تو شد بار‌ بار شرمنده برای دیدن من آمدی ز فیض‌آباد به مقدمت گل سرخ مزار شرمنده…

خانه غم دارد زمانی که تو در آن نیستی گور بابای جهانی که تو در آن نیستی قهر کردم با اتاقم چون سرم بد می‌خورد…