علی بیانی

زندگی با هرچه دارد، بیش یا کم، یک ‌طرف ترس بعد از مردن و فردای مبهم، یک طرف ما به جرم بی گناهی سوختن آموختیم…

خوش به اقبالت خدا جان آسمانت تنگ نیست نان و آبت زهرمار و پیش پایت سنگ نیست با فرشته هم‌نشینی، هم‌زبان و همدم ات آدم…

دلت سنگ است میدانی به آهن خوب می آید پریشان می کنی گیسو به خرمن خوب می آید پرم از هرچه دلتنگی تو را در…

طراوت های بارانی و دریا مادرت مریم هوای نوبهاران می وزد از چادرت مریم گل رنگین کمان را جای گردن بند آوردم خدا زرکوب کرده،…