فريبا حيدری

اگرچه در تن خود قبرهایی بی بدن دارد خدا را شکر این تن لااقل گور و کفن دارد تن و تن هایِ تنهای زیادی در…

زیر آوار درد پوسیدم شانه‌های مرا تکان بدهید من مهیای رفتنم اما چند روزی به من زمان بدهید روی خواب و خیال من هر شب…

هر دم اسير لذت رنگ و لعاب‌ها در صبحدم سياه ترند آفتاب‌ها بر روی رودخانه‌ی هستی شناور و.. سرگرم مردنیم همه چون حباب‌ها ما خود…